VIND JE RACKET
VERGELIJK DE MODELLEN
Ik ben tennisster. De klassieke, gepassioneerde, knotsgekke tennisster. Ik speel het, ik praat erover, ik kijk ernaar, heel vaak - te vaak - sinds ik klein was. Ik ben in het algemeen een grote sportfan, van alle sporten, maar tennis laat niet veel ruimte om de show te laten stelen.
En toch, toch! 8 jaar geleden ontdekte ik padel, en het was… liefde op het eerste gezicht!
Eigenlijk niet, het is helemaal niet waar. Sterker nog, het is zelfs het tegenovergestelde. Ik had meteen min of meer een hekel aan deze sport. Op het eerste gezicht te veel op tennis lijkend, maar uiteindelijk zo anders dat ik mijn draai niet kon vinden. Onmogelijk om na de glazen wanden te spelen, ik verprutste ¾ van mijn smashes, ik wist niet goed hoe ik lobs moest doseren… Nul plezier.
Maar er is iets in padel dat me zin gaf om me erin te verdiepen, om te vechten om tegen mijn reflexen als tennisster in te gaan. Ik voelde het enorme potentieel van het spel, de gezelligheid van met vier spelen, de onwaarschijnlijke punten die je nergens anders tegenkomt. En bovendien kon ik me niet laten temmen door dat verdomde racket met gaten; het zit niet in de genen van de familie om op te geven bij moeilijkheden.
Het duurde even, ik had niet vaak de gelegenheid om te spelen, maar ik probeerde een zekere regelmaat aan te houden en begon mijn eerste goede gevoelens te krijgen. Hier en daar waren er de eerste symptomen van acute padelitis. De trots van een verdediging na de glazen wand, de voldoening van een goed neerkomende bandeja, de vreugde van een volée vlak tegen het hek. Kleine, eenvoudige geluksmomenten, zeg ik je. Kortom, de padelverslaving was echt begonnen.
Ik ben die gevoelens ook gaan verfijnen. Net als bij tennis koos ik mijn wapens op basis van mijn speelstijl, probeerde ik rackets uit en begreep ik wat ik het liefst had qua uitrusting om zoveel mogelijk plezier te hebben. En natuurlijk om te winnen. Want hoezeer men ook zegt dat padel vooral fun is, het is des te leuker om het beste uit jezelf te halen en je tegenstanders te kloppen.
Zonder dat je het merkt, heb ik op veel banen gespeeld, in heel wat landen, onder zeer verschillende omstandigheden. Indoor, outdoor, tapijten in alle mogelijke kleuren, langzaam, snel, zonder zand, met zand, panoramisch, klassiek. Daardoor heb ik de padelspeelster die in mij sluimert beter leren kennen, ondanks de 26 jaar tenniservaring die ik soms als een blok aan mijn been meesleep.
Mijn partner Michael is ook erg betrokken bij de padelwereld (oprichter van Twenty By Ten, een erg leuk merk padelkleding, geheel objectief), dus ik speel voornamelijk gemengd dubbel, waardoor ik per definitie een speelster aan de rechterkant ben geworden.
Ik denk dat ik het ook leuk zou kunnen vinden om links te spelen en te proberen enkele par 3's te slaan, maar ik vermoed dat de goede rat die ik ben zich rechts prima voelt. Lange tijd speelde ik met het racket Bullpadel Vertex Woman; ik hield van de controle die het me gaf en het comfort bij het slaan.
Maar onlangs kreeg ik een zwak voor de nieuwe Head Graphene 360+ Alpha Pro. Hij is explosiever en geeft me een beetje extra kracht, wat zelfs voor rechtsspelers zoals wij geen overbodige luxe is.
Het tweede essentiële punt voor mij zijn schoenen. Ongeacht de sport verwacht ik altijd dezelfde kwaliteiten van een schoen: flexibiliteit en lichtheid. Die kwaliteiten vond ik terug in de Babolat Jet Ritma (Babolat Jet Premura voor heren), met een speciale vermelding voor mijn tennisuitrustingsmerk dat de uitdaging aanging om goed padelmateriaal te maken en daar naar mijn mening in geslaagd is.
Maar onder ons, mijn persoonlijke favoriet zijn bovenal de padelpartijen die ik regelmatig speel in het prachtige complex van Esprit Padel, in Saint Priest, samen met de oprichter, en toevallig ook mijn broer, Sébastien. Als we het over perfecte omstandigheden hebben, denk ik dat we dicht bij het beste zitten dat er bestaat. En daar ben ik zelfs bereid om al spelend te verliezen. Dat zegt genoeg.
Alizé Cornet, professionele tennisster
