Waarom tennisspelers zo van padel houden

In de familie van de racketsporten vraag ik naar de vader en de zoon! Als jongste telg op het gebied van racketsporten is padel zeker de afstammeling van tennis, waarbij het veel van zijn kenmerken leent om ze op z'n Spaans te remixen. Wanneer we naar de statistieken van het aantal spelers kijken, zien we dat de curves tussen de 2 sporten elkaar lijken te kruisen. Inderdaad is een overstap van bepaalde tennisspelers naar padel opvallend, maar waarom houden tennisspelers eigenlijk zo van padel?

Geen complete cultuurschok voor tennisspelers

Hoewel de 2 sporten verschillend zijn, heeft padel veel regels van tennis overgenomen, te beginnen met de manier van puntentelling. 15-0, 30-0, 40-0, alles is net als bij tennis, evenals het afwisselen van de servicehelft. Afhankelijk van het toernooi kan het beslissende punt worden toegepast om tijd te winnen en sneller door te draaien. Wat de sets betreft, geldt weer hetzelfde als bij tennis: 6 gewonnen games en 2 gewonnen sets in de meeste wedstrijden, behalve bij enkele toernooien waar sets van 4 games worden gespeeld, opnieuw om tijd te winnen en spelers de kans te geven elkaar zoveel mogelijk te ontmoeten.

Een ander overeenkomstig punt is natuurlijk de manier van spelen. Forehands, backhands, volleys, smashes... Veel basisslagen zijn hetzelfde als bij tennis. Tennisspelers van elk niveau zullen niet van hun stuk worden gebracht, althans in het begin. 

De verandering is nu! 

We kunnen de overstap naar een andere sport benadrukken, de vernieuwing die padel brengt ten opzichte van tennis. Sommige tennissers spelen het al heel lang en raken door alle toernooien en trainingen geleidelijk uitgekeken. Padel betekent voor hen dan een frisse wind, zonder al te veel te hoeven wennen en zo de racketsporten vanuit een andere hoek te ontdekken. Deze ontwikkeling onder tennisspelers wordt bevestigd door de cijfers: 30.000 minder tennislicenties in 2021 ten opzichte van 2020 en een spectaculaire stijging van het aantal padelspelers, dat vandaag de dag op 150.000 staat tegenover 80.000 in 2019! Ook het aantal padelbanen is de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen met ongeveer 1.000 banen tegenover 600 twee jaar geleden. Of het nu bij tennisclubs of gespecialiseerde centra is, banen worden steeds minder zeldzaam, wat de enorme opmars van onze sport aantoont! 

Een boeiende uitdaging voor alle tennissers 

Bovendien brengt padel tal van specifieke eigenschappen met zich mee die competitieve tennissers kunnen motiveren om te leren en de vele slagen onder de knie te krijgen die behoorlijk verschillen van die bij tennis. Allereerst vereist de aanwezigheid van glaswanden een goed gevoel voor het anticiperen op de stuit, wat in het begin niet eenvoudig onder de knie te krijgen is. Bepaalde tennisreflexen zijn soms juist contraproductief bij padel, zoals met name de topspin-forehand. Tennisspelers hebben ook de neiging om smashes hard te slaan, terwijl het bij padel het verstandigst is om de bal te plaatsen, met effect om de tegenstander uit balans te brengen en vervolgens een fout af te dwingen. Door de glaswanden zijn hard geslagen smashes immers weinig effectief en kunnen ze gemakkelijk worden geretourneerd, vooral bij beginners waar de por tres nog niet wordt beheerst. 

Bij tennis is de lob een detail in het spel, maar bij padel is het een van de centrale onderdelen. Zeer nuttig om tegenstanders naar achteren te duwen, het net in te nemen en zo het voordeel in de rally te pakken. Omgekeerd, wanneer de tegenstander een lob probeert en deze wat kort valt, heb je verschillende opties. De smash kan worden gebruikt om het punt te scoren, maar zoals hierboven vermeld, is dit soms niet de beste optie. Om de bal terug te brengen en de positie aan het net te behouden, is de bandeja effectief, terwijl de vibora de te gebruiken slag is om de tegenstander meer in de problemen te brengen. Bekijk voor meer informatie ons artikel over de vibora en de bandeja.

Padel = Fun! 

Doordat het uitsluitend in dubbelspel wordt gespeeld, is padel heel eenvoudig te spelen dankzij de afmetingen van de baan en de rackets, die veel kleiner en wendbaarder zijn dan die van tennis. Hierdoor kan elke tennisspeler tot lekker spel komen en plezier maken. In een potje padel zijn er over het algemeen meer rally's dan bij tennis, met name dankzij de glaswanden en het baanoppervlak dat door de spelers wordt bestreken. Dit maakt het spel leuker, gezelliger en vooral toegankelijker dan tennis, dat soms saai kan zijn als er een te groot niveauverschil is. De progressie is ook vrij snel wanneer je uit het tennis komt, want de basis blijft hetzelfde, zoals hierboven vermeld: forehands, backhands, volleys smash bijna alles is er, je hoeft alleen nog maar te leren de glaswanden te benutten! 

Een ander kenmerk dat de balance in het voordeel van padel laat doorslaan, is het fysieke aspect. Bij padel ren je immers minder over lange afstanden en wordt er veel aan de volée gespeeld. Voor spelers die niet meer tegen de lange eindsprints van tennis kunnen (of voor wie wat luier is aangelegd), blijft padel een uitstekend alternatief om het racket-sportelement te behouden zonder na een uur spelen helemaal kapot te zijn. Maar let op, vergis je niet: padel blijft een sport vol beweging, waarbij veel delen van het lichaam worden aangesproken, vooral de gewrichten. Je zult gegarandeerd zweten en misschien zelfs meer dan bij tennis! 

Een gezellige manier om sport te beleven! 

Tot slot het laatste en waarschijnlijk belangrijkste punt: het gezellige karakter van padel en de clubs in het algemeen. Alleen al het feit dat je met z'n tweeën speelt, voegt een dimensie van esprit d'équipe toe die dicht bij een teamsport ligt: lachen op recreatief niveau, tactische aspecten op hoog niveau; het feit dat je als duo speelt, helpt om een geweldige tijd te hebben. Het ontbreken van aansprekende dubbelspelcompetities bij tennis is eveneens een factor in deze overstap van tennissers naar padel. 

De opzet van de clubs is ook anders dan bij tennisclubs. In plaats van een eenvoudig clubhuis zijn bars of soms restaurants aan de faciliteiten verbonden om naast de wedstrijd nog iets anders te bieden. Net als bij de Spaanse clubs hebben Franse complexen zoals Padel Horizon in de regio Parijs, de Toulouse Padel Club of Esprit Padel in Lyon deze werkwijze overgenomen zodat spelers optimaal van hun padelervaring genieten. De toernooien zijn ook leuker: georganiseerd over één of twee dagen speelt iedereen tegelijkertijd op dezelfde plek, en ontmoetingen worden vergemakkelijkt, met name dankzij de restaurants en bars.

Padel lijkt misschien wel de waardige opvolger van tennis, dat zowel in Frankrijk als in het buitenland langzaam maar zeker lijkt af te nemen. In elk geval zijn beide sporten op dit moment complementair en lijken de spelers het prettig te vinden om tussen beide af te wisselen.