Hoe padel van een onbekende discipline uitgroeide tot een grote sport in Spanje

15 jaar geleden was padel een kleine sport, gespeeld door slechts enkele duizenden mensen. Vandaag zijn er bijna 2 miljoen beoefenaars in Spanje, waaronder ongeveer 100 000 licentiehouders, waardoor het de op één na meest beoefende sport van het land is, na voetbal en vóór tennis. Hoe valt deze indrukwekkende groei in Spanje, maar ook wereldwijd, te verklaren? 

Een beetje geschiedenis… 

1969, Acapulco in Mexico. Enrique Corcuera, een ondernemer, besluit een tennisbaan in zijn tuin aan te leggen. Probleem: hij heeft niet genoeg ruimte achter zijn huis. Daarom besluit hij een kleiner veld van 20 m bij 10 m te creëren en er muren omheen te bouwen om niet telkens de bal te hoeven halen wanneer zijn vrouw haar slagen mist. Padel is geboren. In 1974 door zijn vriend, prins Alfonso de Hohenlohe, naar Spanje gebracht, wordt padel al snel een populaire sport in de Spaanse high society, met name in Marbella, waar de eerste officiële club ontstaat. Later geïntroduceerd in Argentinië en vervolgens in heel Latijns-Amerika, groeit de populariteit van padel langzaam maar zeker in de Spaanstalige wereld. In Buenos Aires kent het een enorme groei, waar het na voetbal de tweede nationale sport wordt. 

 De eerste padelrackets en hun uitvinder, Enrique Corcuera 

De grote ontwikkeling sinds het jaar 2000

Het begin van de jaren 2000 was een keerpunt in het leven van padel, met als hoogtepunt de oprichting van het professionele circuit, de World Padel Tour, in 2005. Dankzij de invoering van de WPT raken steeds meer mensen geïnteresseerd in padel en wordt de uitstraling steeds internationaler. Gesponsord door de grootste fabrikanten van padelrackets, zoals Bullpadel of Nox, groeit het circuit steeds verder en sponsoren meer traditionele racketmerken zoals Head, Babolat en Adidas steeds meer spelers. 

Sindsdien kent padel een exponentiële groei en overtreft het zelfs tennis in de ranglijst van de meest beoefende sporten in Spanje. Professionele toernooien trekken duizenden mensen en er ontstaan steeds meer clubs, al dan niet verbonden aan tennisclubs. 

De redenen voor het succes  

Maar wat zijn de redenen voor dit even plotselinge als verrassende succes? Allereerst het gemak van aanleg. Een padelbaan is 20 m bij 10 m, terwijl een tennisbaan, afhankelijk van de uitloop, tot twee keer zo groot kan zijn. Kleine gemeenten zijn daarom eerder geneigd een padelbaan ter beschikking van hun inwoners te stellen. Padel is ook toegankelijker voor iedereen en fysiek minder veeleisend. Jongeren, maar vooral senioren, kunnen het dus spelen zonder bang te hoeven zijn voor ernstige blessures; de gemiddelde leeftijd bewijst het: 39 jaar. 

Bovendien is het concept van padel ook erg gezellig. Clubs zijn vaak verbonden aan een bar of restaurant, om voor of na de wedstrijd een biertje of een maaltijd te delen. Tijdens de pandemie hebben clubs zelfs marktaandeel gewonnen van bars, die eerder sloten. Padel is meer dan een sport: het is een levensstijl die eigen is aan Spanje. 

Covid heeft de afgelopen 2 jaar ook bijgedragen aan deze opmars. Omdat padel een contactsport zonder fysiek contact is die buiten wordt gespeeld, was het een van de sporten die het minst werden getroffen door de verschillende overheidsbeperkingen. Sporters die hun eigen sport niet meer konden beoefenen, richtten zich vanzelf op padel, wat enorm heeft geholpen om zowel de populariteit als het aantal beoefenaars te vergroten. 

Tot slot kunnen we de WPT noemen, die zeer succesvol is en waarvan de meeste spelers Spaans of Argentijns zijn. We weten het: internationaal vertegenwoordigd worden door een sporter uit eigen land helpt ook om de populariteit van de sport te vergroten. Spaanse zalen zijn vaak gevuld, zoals tijdens de Master Final van 2019-2020-2021 in Madrid, waar ongeveer 10 000 mensen bijeen waren in een uitverkochte zaal.

Master Finals in Madrid 

En in Frankrijk? 

In de hexagone loopt padel enkele jaren achter, maar kent het eveneens sterke vooruitgang. 150 000 beoefenaars en ongeveer 15 000 licentiehouders, verdeeld over 411 clubs in het hele land. Door het minder zonnige klimaat hebben sommige clubs gekozen voor overdekte banen, maar de wens om een gezellige ontmoetingsplek te creëren blijft aanwezig, met bars of restaurants bij de banen.

Een andere groeifactor is dat veel professionals uit andere sporten, met name tennis, padel gaan spelen, zoals Alix Collombon, voormalig professioneel tennisspeelster en nu de nummer 20 van de wereld. In tegenstelling tot de Spanjaarden heeft Frankrijk geen padelfederatie; een aparte afdeling voor de sport is verbonden aan de FFT. Padel krijgt dus steun van een grote federatie, met ervaring en middelen die kunnen helpen om rustig te groeien in het Franse sportlandschap. Maar zal zij de juiste beslissingen nemen om de sport te helpen ontwikkelen? De toekomst zal het ons vertellen..

Alix Collombon, nummer 20 van de wereld

Een ander teken van de ontwikkeling van padel is de aankoop van de tv-rechten van de WPT door Canal Plus voor de komende 5 jaar. De eerste uitzending was een succes, met behoorlijke kijkcijfers voor de Master Final 2021. Naast de Franse uitzending zal Canal Plus op al zijn internationale kanalen uitzenden. Padel groeit, over de hele wereld. 

Van een kleine, weinig beoefende sport tot een fenomeen in de Spaanstalige wereld: padel zet zijn uitbreiding voort in andere landen, waaronder Frankrijk. Door de algemene terugval van tennis heeft de discipline alle kansen om in de toekomst de nummer 1 racketsport te worden.